close
  • woensdag 3 maart
Algemeen

Foto van de maand: Gea’s fascinatie voor de maan

Foto van de maand: Gea’s fascinatie voor de maan

Of ik wat met de maan heb, vroeg een redacteur van 50+ mij. Ik had de bloedmaan gefotografeerd en de maan daarvoor op verschillende andere momenten op de gevoelige plaat vastgelegd. Ja, ik heb wat met de maan. Ze fascineert me al heel lang.

Veel vragen

Eigenlijk weet ik niet waarom, maar het was als kind al zo. Ik had vele vragen. Hoe kan zo’n ding in de lucht blijven hangen? En waarom staat ze niet altijd op dezelfde plek? Zijn die kraters resultaten van vulkaanuitbarstingen? Zien we altijd dezelfde kant? Waarom lijkt ze soms geler dan anders? En waarom is ze op een foto vaak wit? Kortom: het boeit me. En nee, ik weet nog steeds het antwoord op al die vragen niet, al is er enorm veel over geschreven en over te vinden. Wellicht heeft mijn fascinatie voor de maan zelfs een beetje meegespeeld bij mijn studiekeuze geografie. Die gaat iets meer om de aarde dan om de maan, maar je kunt beide niet los van elkaar zien. Dat onze dochter is vernoemd naar de maan is ook geen toeval.

Verschillende maanstanden

Ik denk dat ik met iedere camera of telefoon die ik heb gehad wel een foto van de maan heb gemaakt. Uiteraard met de een beter dan met de andere, maar met mijn huidige camera en lens kan ik haar in elk geval best goed vastleggen. En omdat de maan de afgelopen cyclus zo mooi stond, had ik al twee maanstanden gefotografeerd voor ik werd getipt dat het bloedmaan zou worden. Gaaf! Toen heb ik de maan ook maar vastlegd toen hij driekwart vol was, om tenslotte met de bloedmaan de cyclus te voltooien. Dat laatste was nog wel een dingetje. Eerst was de bloedmaan totaal niet zichtbaar. En toen hij toch heel voorzichtig te zien was, was het contrast voor de camera – en in de manier waarop ik die had ingesteld – niet voldoende om er een foto van te maken. Tja, ik had nog niet eerder een bloedmaan vastgelegd, dus het was even wat puzzelen en uitproberen. Uiteindelijk is het gelukkig toch nog redelijk gelukt, vanaf de zeedijk in Harlingen. Zo mooi! Ook vanwege het feit dat al die mensen, maanliefhebber of niet, die op de dijk zaten te kijken naar een donkere lucht zonder bloedmaan. Terwijl achter hen een prachtige zonsondergang boven de Waddenzee te zien was.

Pech

Het fotograferen van de bloedmaan heeft me ook de nodige pech opgeleverd trouwens. Er is tijdens een lenswissel een insekt in mijn camera gekropen. In afwachting van de reparatie ben ik helaas even cameraloos. Niet alleen sneu voor mij, maar ook voor het arme dier.

Maancollage

Geschreven door: Gea Neijsen

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook