close
  • dinsdag 17 september
Sport

Het belang van G-teams en het FoppeFonds

Het belang van G-teams en het FoppeFonds

Door de komende Paralympische Spelen is er aandacht voor topsporters met een handicap. Maar ook op recreatief niveau is sporten voor mensen met een beperking enorm belangrijk, vinden G-team trainster Anne en voetbaltrainer Foppe de Haan. 

De afgelopen weken stonden door de Olympische Spelen volop in het teken van sport. De liefhebbers zaten aan de buis gekluisterd voor Sven, Cheryl, Sjinkie en al die anderen. Prachtig om te zien, die fysieke en mentale topprestaties. Maar we vergeten nog wel eens dat een sport beoefenen niet voor iedereen zo simpel is. In Nederland zijn gelukkig steeds meer sportverenigingen die een zogenaamd G-team hebben. Zoals Korfbalvereniging KV Leeuwarden.

De opening werd verzorgd door Foppe de Haan

Deze club heeft al zo’n negentien jaar een korfbalteam speciaal voor mensen met een verstandelijke beperking. Ik neem een kijkje op een trainingsavond van het team en tref in de sporthal naast Anna Duijff (voorzitter van het G-bestuur) ook de Duitse studente Anne van de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening die een paar maanden stage loopt als trainster.

Veertien sporters telt het gemengde G-team en de meesten wonen in een woonvorm of begeleid zelfstandig. Ze trainen één keer per week onder leiding van een vaste groep trainers die per toerbeurt de training verzorgen, aangevuld met stagiaires van onder andere het CIOS. Er is geen reguliere competitie maar ze spelen iedere maand een klein toernooi dat om de beurt georganiseerd wordt door verenigingen met een G-team. Daarnaast is er bij KV Leeuwarden één keer per jaar een groot toernooi. De laatste keer was afgelopen januari en daar hebben de spelers het nog steeds over. De opening werd namelijk verzorgd door voetbaltrainer Foppe de Haan, die namens het FoppeFonds aanwezig was.

Foppe: ‘sport draagt bij aan het vergroten van hun wereld’

Het FoppeFonds zet zich in voor kinderen en jongeren voor wie sporten en bewegen niet vanzelfsprekend is vanwege hun lichamelijke of verstandelijke beperking. Foppe de Haan is heel nauw betrokken bij het fonds en hij is regelmatig aanwezig bij evenementen zoals het G-korfbaltoernooi. Dat de bekende voetbaltrainer daar zou zijn was geheim gehouden voor de sporters. Het zou een deel van hen heel erg zenuwachtig hebben gemaakt. Nu wás Foppe er ineens en ze vonden het geweldig. Iedereen wilde met hem op de foto en hij nam daar ook rustig de tijd voor.

Waarom zet De Haan zich nou juist voor dit doel in? Ik legde hem die vraag voor. ”Mijn drijfveer is dat ik zelf altijd ongelooflijk veel plezier heb beleefd aan sport en ik vind dat iedereen dat binnen zijn of haar mogelijkheden zou moeten kunnen beleven. Daarbij hebben mensen met een beperking vaak een maatschappelijke achterstandspositie. Sport kan fantastisch bijdragen aan het vergroten van hun wereld en het contact met anderen geweldig stimuleren.”

Er wordt fanatiek gespeeld, maar het gaat vooral om het plezier

Mooie woorden, maar hoe ervaren de G-korfballers dat zelf? Gerlof, Daniëlle en Ruurd willen er graag iets over vertellen. Ze vinden het erg gezellig op de club en met elkaar. Het is veel leuker dan op thuis op de bank zitten en hun wereld wordt er groter door. En natuurlijk vinden ze korfbal ook gewoon een leuke sport. “Anders was ik wel op paardrijden of zo gegaan,” zegt Daniëlle. Haar teamgenoot Ruurd vult aan dat hij het erg prettig vindt dat hij begrepen wordt door de anderen en dat hij in zijn eigen tempo kan sporten. Hij denkt dat hij zich binnen een regulier team niet zo snel geaccepteerd zou voelen. De begeleiding vinden ze alle drie erg goed en er is zorg voor elkaar. Dat ze er ook nog fitter van worden is mooi meegenomen. “Ik denk dat ik zaterdag op de fiets naar het toernooi in Buitenpost ga,” zegt Ruurd optimistisch. Er wordt door sommigen in het team behoorlijk fanatiek gespeeld, maar het gaat toch vooral om het plezier. Als ze dik verliezen is de instelling meestal “het gaat de volgende keer vast beter en het was toch heel leuk?”

Het voegt iets toe aan de club

Foppe vindt dat plezier ook vooral heel belangrijk. “Het plezier beleven is een groot goed. Een betere gezondheid door bewegen is een aardige bijkomstigheid, maar dat is nooit hun hoofdmotief. Het gaat om de beleving.” Dat clubs veel tijd en energie in een G-team moeten steken realiseert hij zich. “Het is geweldig dat mensen zich inspannen om dit voor elkaar te krijgen. En vaak beleven zij er zelf ook heel veel genoegen aan.” Dat klopt zeker, want iedereen die betrokken is bij dit team is enthousiast. Het is veel werk om alles te organiseren. De toernooitjes moeten worden geregeld, er is veel begeleiding nodig en dus veel inzet vanuit de andere leden van de club, ouders nemen het vervoer voor hun rekening, ieder jaar met kerst wordt er voor het hele team gekookt en er zijn diverse acties om het allemaal te bekostigen. Maar de trainers en de leden van het speciale bestuur doen het graag, omdat het echt iets toevoegt aan de club.

In Nederland is veel meer onderling contact

De Duitse studente Anne die helpt bij de trainingen is blij dat ze de kans krijgt deze ervaring op te doen. Voor haar was korfbal totaal onbekend, ze is zelf een basketbalster. Maar ze vindt het enorm leuk en heeft al een goede band opgebouwd met de spelers van het G-team. “Sommigen zijn snel teleurgesteld of worden boos, anderen hebben motorische problemen of vinden samenspelen moeilijk. Het is vooral sturen, motiveren, steunen en heel veel plezier met elkaar hebben.” Er is volgens Anne een duidelijk verschil met Duitsland als het om sport voor mensen met een beperking gaat. “Hier in Nederland gaat alles makkelijker denk ik. Duitsland is formeler en heeft ontzettend veel regeltjes. Je kunt er niet zomaar zoiets als een G-team opzetten. Daarnaast zijn er bij ons veel minder vrijwilligers. Begeleiders worden meestal betaald en daar wordt het sporten natuurlijk een stuk duurder van. Als mensen met een beperking in Duitsland sporten dan doen ze dat vaak in hun leefgemeenschap. Ze zijn sowieso minder geïntegreerd in de maatschappij, buiten hun dagbesteding of werk om ondernemen ze niet zoveel. Als ik in mijn land ergens ben met mensen met een beperking, dan wordt er alleen naar hen gekeken. Hier in Nederland is veel meer onderling contact. Dat vind ik mooi”.

Meer weten over het Foppefonds? Klik dan hier

 

Geschreven door: Boukje Wiersma

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook